azdan, damardan!

karambole hayatlar 123

içimde yaramaz bir çocuk var
ve ben en çok bu yaramaz çocukla yaşadığım zamanlar mutluyum..!

karambole hayatlar 122

ve Sigur Ros dinlerken sadece seni düşünüyor ve yüzümde kocaman tebessümler oluşuyor...

karambole hayatlar 121

karmakarışık hallerde buldum kendimi... birşeyler yapmalıymışım gibi sanki...
insanlar konuşmaya başladı... hiç susmadılar...
konuştular, konuştular, konuştular...
susun diyemedim...
karmakarışıkken daha da çıkılmaz oldum...
seslere kulak verdiğimi duydum...
birşeyler yapacaktım... belliydi...
sessizleştim.. hırçınlaştım.. anlama çalıştım... ama karmakarışıktım...
bir adım atmamı bekliyordu insanlar...
yanlış diyorlardı...
kendimi mongon gibi hissediyordum...
kurulmuş bir robot gibi..
tüm sesleri fuyuyor ve dinliyordum...
birden döndüm kendime..
hayır! bu değil yapmak istediğim!
bile bile ladesti en başından...
bir şekilde mutluydumda...
mutluyduk!
susun! dedim... son verdim tüm seslere...
en başından beri bilenen ve kabl edilendi olanlar...
mutluyum!
mutlu!
mutluyuz!

karambole hayatlar 120

ikimizde kolay olmayacağını en başından biliyorduk
lades dedik!
düşünceler beynimizi kemirmekle kalmıyor
tğm dengelerimiz bozulmuş durumda
ama 
yine de
biz olmaktan vazgeçmeyip
her anın tadını çıkararak,
sıcaklığı hissederek,
özlem duyarak,
sımsıkı sararak
mücadelemizi veriyoruz!

herşeye, herkese rağmen!!!

karambole hayatlar 119

sımsıkı ve hiç olmadığı kadar huzurlu!