karambole hayatlar 123
içimde yaramaz bir çocuk var
ve ben en çok bu yaramaz çocukla yaşadığım zamanlar mutluyum..!

kendiyleydi tüm savaşları!
içimde yaramaz bir çocuk var
ve ben en çok bu yaramaz çocukla yaşadığım zamanlar mutluyum..!

ve Sigur Ros dinlerken sadece seni düşünüyor ve yüzümde kocaman tebessümler oluşuyor...
karmakarışık hallerde buldum kendimi... birşeyler yapmalıymışım gibi sanki...
insanlar konuşmaya başladı... hiç susmadılar...
konuştular, konuştular, konuştular...
susun diyemedim...
karmakarışıkken daha da çıkılmaz oldum...
seslere kulak verdiğimi duydum...
birşeyler yapacaktım... belliydi...
sessizleştim.. hırçınlaştım.. anlama çalıştım... ama karmakarışıktım...
bir adım atmamı bekliyordu insanlar...
yanlış diyorlardı...
kendimi mongon gibi hissediyordum...
kurulmuş bir robot gibi..
tüm sesleri fuyuyor ve dinliyordum...
birden döndüm kendime..
hayır! bu değil yapmak istediğim!
bile bile ladesti en başından...
bir şekilde mutluydumda...
mutluyduk!
susun! dedim... son verdim tüm seslere...
en başından beri bilenen ve kabl edilendi olanlar...
mutluyum!
mutlu!
mutluyuz!
ikimizde kolay olmayacağını en başından biliyorduk
lades dedik!
düşünceler beynimizi kemirmekle kalmıyor
tğm dengelerimiz bozulmuş durumda
ama
yine de
biz olmaktan vazgeçmeyip
her anın tadını çıkararak,
sıcaklığı hissederek,
özlem duyarak,
sımsıkı sararak
mücadelemizi veriyoruz!
herşeye, herkese rağmen!!!
« Önceki |